صفحه هجدهم

آنگاه که تو ای ام ابیهای آخرین رسول هدایت از لا به لای انوار حقیقت، بر این حیات لهو و لعب هبوط کردی و همنشین خاکیان گشته و به یمن قدومت متبرکشان کردی، مهر بر دهان تا ابد شرمناک ملامت گران زدی؛ همانان که بی هیچ ابایی بر رسول خدا افترا می بستند و ابترش می خواندند. اما تو ای هدیه خدا و کوثر رسول! آمدی تا نسل پاک حبیب خدا از برکت وجود تو آبرو گیرد و آبرو بخش این خاک بی ارزش شود.

زهرا جان! آمدی تا مادری باشی که تحت لوای سبز پدر گرانقدرت، سبط اکبرش از زهر جفای همسر، به رنگ پرچم اسلام شود تا سبز ماندن ولایت را بر همگان تبیین کنی. والبته بیش از همه، آنان بفهمند که با سبز تقلبی شان آهنگ سیاهنمایی ولایت کردند، بی خبر از اینکه این ولایت، سرچشمه از ولایت خدایی فرزندان تو می گیرد ای مرضیه رسول الله!

مادرم! آمدی تا با تربیت اسلامی تو خون حسین علیه السلام که ثاراللهش خوانند، سرخترین پیام تبلیغ فرهنگ شهادت شود تا شیعه هماره برای دفاع از ولایت، مسلح باشد.

ای دختر پیغمبر خاتم! از میان کتاب تاریخ ورق می زنم تو را، ولی افسوس که چه زود صفحه آخر می رسد. در برگ هجدهمش دری نیم سوخته پیداست که در صفحات قبل، خیرالبشر مقابلش دست تعظیم بر سینه می گذاشت و سلام می داد. نمی دانم این تفاوت از چیست که فقط با ورق زدن چند صفحه، مردم اینچنین بی بصیرت می شوند.

مادرم! مگر نه اینکه تو همان ریحانه ای هستی که برگزیده عالم با آن جمال و جلال، مقابل قدمت تمام قد بر می خاست؟ پس اکنون چه شده که اهل مدینه قامت خم تو را می بینند و خم به ابرو نمی آورند؟ در صفحاتی از این کتاب – که هنوز عمر گرانمایه پیغمبر خدا به دنیا بود – خواندم که هماره تو از پدرت جز تکریم، هیچ ندیدی ولی چه شده که امروز، آن بدنی که رسول خدا بوی بهشت را از آن استشمام می کرد اینچنین زخمی وکبود شده، و آن صورت خدایی که بوسه های پیغمبر جایگاهی شیرینتر از آن نمی یافت، اینچنین از سیلی وقیحانه یک ملحد رنجه گشته؟

مادرم! این چه مصیبتی است که در تشییع مظلومانه پیکر مطهره ات حتی امیرالمومنین طلب صبر از خدا می کند، و اگر قبل از این، فراق رسول، بر او نگذشته بود، او نیز از سختی فراقت جان می داد. پس ای زیباترین تجلی خدا روی زمین! مرا بصیرتی ده تا هرگز این غم بزرگ از جانم جدا نشود، و در مسیر آمدن آخرین بهار تو گام بردارم که یقینا خواهد آمد کسی که اوست معز الاولیاء و مذل الاعداء

/ 1 نظر / 16 بازدید

یا زهرا